Asistanım Evren

Evrenden Torpilim Var'daki önerileri yapmaya en azından bir kaçını uygulamaya çalışıyorum.Kitabı okuyanlar bilirler,Evren'i asistan olarak seçmek ve bazı işleri ona devretmek öneriliyor benimde bu fikir çok hoşuma gitmişti.Pazartesi günü yapılacakları bir de evrenin üzerine yıktıklarımı ayrı ayrı not etmiştim.Bakıyorum da ben iyi çalışmışım ama evrende hiç fena değilmiş.Üstelik daha haftayı bitirmedik.Benim bitirmem gereken iki iş ,evrenin ise bir işi kaldı.Hadi bakalım hayırlısı.Asistan arayan yada işlerini yetiştiremeyenlere öneriririm.

Bir Kara Film ;Malta Şahini

Aslında bu bloğu açmamdaki sebep sinema tarihine geçmiş en sevdiğim filmleri az çok edindiğim bilgi birikimimle ve kaynakçalarımla yorumlayıp paylaşmaktı.Ama bakıyorum da bundan iki yıl önce yazdığım Hobbit'i Beklerken'in dışında bu konuda hiçbir şey yazmamış hatta parmağımı bile kıpırdatmamışım.Oysaki sinema tarihi benim en sevdiğim,konuşmaktan yada yazmaktan en çok hoşlandığım konuların başında geliyor.Daha küçük bir çocukken televizyonun kısıtlı imkanları ile izlediğimiz "Kwai Köprüsü,Hayatımızın En Güzel Yılları,Yağmur Altında Dans ,Dr.Jivago,Rebecca"gibi filmlerin ardından baba kız gerçekleştirdiğimiz doyumsuz sinema sohbetleri ile başlayan, sonrasında iletişim okuduğum yıllarda biraz bilimsel bir temele oturttuğum bilgileri ve notlarımı aktarmayı hep istemişimdir.(Araştırma görevlisi olma girişimim hüsranla sonuçlanınca bu konuda epeydir suskun kalmıştım)
Bundan böyle her hafta sinema tarihinde önemli yer eden bir filmi yada bir yönetmeni elimden geldiğince farklı ve bilinmesi gereken yönleri ile yazmaya çalışıcam.Birbirinden güzel ve seyretmeye doyamadığım onca film arasında seçim yapmak benim için çok zor oluysa da 1941 yılı yapımlı "Malta Şahini"gibi önemli bir filmle başlangıç yapmak fena olmayacak gibi geliyor .
1930 ve 40'lı yıllar Amerikan edebiyatında poliseye roman ve öykülerin oldukça popüler olduğu yıllar olarak bilinir.Kimi çevrelerce edebi bir baş yapıt olarak gösterilen Dashiel Hammett'in "Malta Şahini" romanı da Amerikan polisiye roman geleneğini sürdüren önemli bir yapıttır.Roman ,bulunduğu çağa ve topluma oldukça eleştirel ve alaycı bakar.Amerika'nın büyük kentlerinde kapitalizmin yükselişi sonucu doğan suç ortamını,yasal olanın ve olmayanın o ince çizgisinde özel bir dedektifin entrika,numara ve üç kağıtçılıkla dolu dünyada ,kendi ilkeleri doğrultusunda kendine karşı dürüst olmaya çalışarak verdiği mücadeleyi konu eder.Roman bu özellikleri nedeniyle bir kaç kuşağı etkilemiş ve üç kez filme alınmıştır.Ancak 1941 yılında yönetmen John Huston tarafından romana sadık kalınarak çekilen film sinema tarihinde yer eden ve Film Noir (Kara Film) türünün önemli yapıtlarından biri olmuştur.

Film,özel dedektif Sam Spade'in bürosuna gelen gizemli bir kadının Brigid'in ziyaretiyle başlar.Onun isteği üzerine Thursby adlı esrarengiz bir adamı izlemeye başlayan Sam Spade'in önce ortağı öldürülür.Sonra Thursby ölü bulunur.Polisin gözünde kendisini temize çıkarmaya çalışan Sam Spade gitgide Brigid'in karanlık kişiliğini keşfetmeye başlar.O sürekli yalan söyleyen ve kirli işler peşinde sahte bir hanımefendidir.

Sonra araya biraz efemine bir üç kağıtçı Joel Cario,şüpheli ve nüfuzlu bir şişman adam Gutman,Gutman'ın manevi oğlum diye tanıttığı sinsi tavırlı Wilmer girer.Herkes garip bir şekilde,16.yüzyıldan kalma,içi değerli taşlarla dolu heykelciğin,Malta Şahini'nin peşindedir.Ölüler üst üste yığılırken heykelin ancak sahtesi ele geçtiğinde,Gutman yıllar süren arayaşına yeniden başlamaya hazırdır.Sam Spade'e ise gerçek katili polise teslim etmek kalmıştır.

Sam Spade'i canlandıran ,Humphrey Bogart bu role öylesine incelikler yüklemiştir ki bu filmle birlikte perdenin en ünlü dedektifi doğmuş olur.Yönetmen Huston ise bu suç ve günah dünyasındaki karanlıkları vermede ustaca davranır.Mesela Gutman'la manevi oğlu arasındaki ilişkinin tuhaf (biraz eşcinsel)yapısını ima etmekten,Joel Cairo'nun da cinselliği şüpheli kişiliğini belirtmekten çekinmez.(1940'lardan söz ediyoruz,unutmayalım :)Brigid ise o kirli dünyanın hem sığınılacak temiz ufuklu limanını hem de bu dünyanın korkunç ve ürkütücü yönünü temsil eder.Bir çok kara film türünde olduğu gibi (Çifte tazminat,Şangay'lı Kadın ) suçlu kadındır.Bu farklı kadınlar filmlerin en etkileyici en barok en fantezi öğelerinden biri olarak hep vardır ve uzun yıllarda var olacaktır.

Filmdeki şişman adam Guttman ile üç kağıtçı Joel Cario öylesine uyum gösterirler ki ,Casablanca dahil yedi filmde adeta Laurel -Hardy gibi bu ikiliyi görebilirsiniz.Malta Şahini aynı zamanda müthiş bir kişilik irdelemesini yansıtır.Ve seyirci böyle bir benzeri ancak yıllar sonra Polanski'nin "Çin Mahallesi"nde bulabilecektir.

Kaynakça ; 100 Yılın 100 Filmi /Atilla Dorsay

Başlangıçtan bugüne gangaster filmleri /T.Kakınç

Bugüne not

"Evrenden torpilim var" ı yeni bitirmiş ve kitaptaki önerileri oldukça tutmuş biri olarak bundan sonra bana soru sorulmadan olur olmadık hiçbir konuda fikrimi açıklamıyacağıma,ukalalık taslayanlara ağızlarının payına vermek adına ağız dalışına girmeyip,gülüp geçeceğime,egom yükseldiği zaman dur deyip koca ağzımı kapatacağıma, söz veriyorum.
Buna blog dünyasıda şahittir.

Bu kentin festivali;Altın Portakal

Bu sene 47.düzenlenen uluslararası Altın Portakal Film festivali,cumartesi günü başladı.Eylül ayının son haftasından itibaren festival için süslenmeye başlayan Antalya'da parklarda,kaldırımlarda,caddelerde kısacası her yerde bu güzel heykeli görebiliyorsunuz.Ayrıca bu yıl ki afiş tasarımını da oldukça beğendim.

Pazar günü yaptığım rutin yürüyüşüm sırasında ,10/10/2010'da evlenen çiftlerin yollardaki resmi geçitlerinin ardından,Altın Portakal'ın gelenekselleşen kortejine rastladım.Tabii hemen fotoğraf makinamla olabildiğince herşeyi görüntülemeye çalıştım.

Kortejin en başında ,başkanımız Prof.Dr.Mustafa Akaydın ve eşi vardı.
Müjdat Gezen,Mustafa Alabora ve Sümer Tilmaç ikinci sıradaydı. Selma Güneri Akdeniz üniversitesinin bandosu oldukça neşeliydi.
Heyy bu hatunda beni çekiyor :) Filmlerinin bende apayrı bir yeri olan,Süleyman Turan

Bu yıl festivalde oynadığı iki film yarışacak olan Erkan Can,

Hiç onsuz Türk sineması düşünülebilir mi;Tecavüzcü Çoşkun

Ve bir çok değerli sanatçı kortejden alkışlar arasında geçti.

Kortej sırasında geçen bu canlı heykellerin ise, İzmir sokak sanatları atölyesi sanatçıları olduğunu öğrendim.Bu canlı heykeller bir çok alışveriş merkezinde ve ana caddelerde yürüyen heykeller olarak gösteriler yapacaklar.Şakayla karışık Sadri Alışık çok iyi olmuş değil mi ?

Ve Kemal Sunal'da unutulmamıştı.

Festivalde yerli ve yabancı bir çok film yarışıyor.Ayrıca Yılmaz Güney ve Kemal Sunal filmlerininde özel gösterimleride devam ediyor.Yılmaz Güney'in "Arkadaş"filmini sinemada seyretmek epeydir istediğim bir şeydi ve neyseki bu festivalde, şans ayağıma kadar geldi.Yukarıda afişini gördüğünüz film "Atlıkarınca"ise konusu ilgimi çeken filmlerden.Gösterilen onca film arasından ancak bir iki filme gidebiliceğim için seçici davranmak durumunda kalıyorum.Emir Kusturica'nın "Arizona Rüyası" ise yine kaçırmak istemediğim özel gösterimlerden. Festivalde dikkatimi çeken bir diğer film ise "Kimsenin İran Kedilerinden Haberi Yok"oldu.Adından da anlaşılacağı üzerine benim gibi İran kedisi sahiplerini hemen cezbedecek olan film,İran'daki yasaklı müzisyenlerin üzerindeki baskıyı anlatan ve Cannes film festivalinde de yarışan önemli bir yapıt.Bu filmi de kaçırılmaması gerekenler listesine aldım.

Pazar günkü yürüyüşümün son durağında ise Kemal Sunal'ın film afişlerinin sergisi vardı.Hababam sınıfı tatilde filmini eminim benim gibi bir çok kişi bıkmadan izlemiştir.Bu gülen yüzlerin karşısında epey bir durup seyrettikten sonra, sizinde hatırlayıp gülümsemeniz için paylaşmak istedim.

Hem ne demişti Kemal Sunal ;

"Müfettiş tamamdır arkadaşlar" :)

Göğe Bakma Durağı

İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım

Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından

Bebe dişlerinden, güneşlerden ,yaban otlarından

Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar

Şu aranıp duran korkak ellerimi tut

Bu evleri atla bu evleri de bunları da

Göğe bakalım

Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım

Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum

Bu senin eski zaman gözlerin,yalnız gibi,ağaçlar gibi

Sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor

Seni aldım bu sunturlu yere getirdim

Sayısız penceren vardı bir bir kapattım

Bana dönesin diye bir bir kapattım

Şimdi otobüs gelir biner gideriz

Dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç

Bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin
Seni aldım kendime ayırdım durma kendini hatırlat. Durma kendini hatırlat
Durma göğe bakalım.


GÖĞE BAKMA DURAĞI /TURGUT UYAR

8 Ekim Cuma günü iş çıkışı yaptığım yürüyüşte çektiğim fotoğraflar,bana "Göğe Bakma Durağı"nı anımsattı.Turgut Uyar'ı saygıyla anıyorum.

Bir günün ardından,

Bizim ailemizde doğum günleri,evlilik yıldönümleri unutulmayıp kutlanması gereken özel günlerdir.Babam halen küçük not defterinde (Cep telefonu ve bilgisayar kullanmadığı için)bizim de dahil çevresindeki tüm sevdiklerinin özel günlerini itina ile yazıp,mutfaktaki saatli maarif takvimine de konu hakkında uyarı notu düşer.Elbette bu sadece böyle özel günler için değil mutfak tüpünün alınış tarihinden ,hastane randevularına kadar olan hatırlanması gereken günleri de içerir.Rahmetli dedem başucundan eksik etmediği ece ajandasına kullandığı ilaçlara kadar yazar kağıdın hafızasının hepimizin hafızasından daha iyi olduğunu söyleyip dururdu.Ailenin erkekleri bu şekilde herşeyi not ederken ailenin bayanları ise acaba akşama ne yemek yapsam rutinin yanısıra böyle özel günlerde ne pişirsem telaşesini yaşar alınan onca yemek kitabı yada dergisi karıştırıldıktan sonra,daha önce defalarca yaptığı,denenmiş,lezzeti belli, elinin alıştığı herneyse onu yapmaktan kendini alamazlar.

Bu doğum günümde de yine aynı şeyler yaşandı.

Ama bu sefer pastayı yapmayıp hazır aldım.

Tembelliğim üzerimde de :) Bu arada kedime bir haller oldu.Gelen tüm telefonların kendisine geldiğini,tüm çiçeklerin ise ona alındığını sanıyor.Resimlerden de anlaşılacağı üzere çiçeklerimin yanından alamadım kedişi.
Ve şimdi de annemin klasikleri Yoğurtlu havuç
Emel ablamın kısırı
Cevizli,yoğurtlu kabak
Gül böreği

Yaprak sarması da vardı ama resmi çekerken titrettiğim için burada paylaşmak istemedim.

İyi ki ülkemiz bir tahıl ambarı.Yoksa böyle özel günlerde ve bayanların günlerinde yapılan onca kısırı,böreği,tuzluları,tatlıları nasıl yapardık bilemiyorum :)
Bu arada blogta paylaşmak için habire yiyeceklerin resmini çektiğimi gören annem,arkadaşlarımın ve yakınlarımızın yanında mahçup olarak beni mutfakta sıkıştırdı ve "Kızım sen görmemişmisin ayıp değil mi yiyeceklerin resmini çekip duruyorsun" diyerek bir güzelde azarladı:)

Kedim ise ancak ona aldığım mamaları gördüğünde çiçeklerin yanından ayrıldı :)

Şimdi müsadenizle bana ait olmayan ama kalbime çok yakın gelen bir cümle ile bitirmek istiyorum yazımı.İclal Aydın'ın bir kitabında geçiyordu bu cümle.Altını çizmişim oysa ki hiç çizmem kitaplarımı.Şöyle diyordu;

"Hep çok sevdim Türk filmlerini.

İsteyen istediği kadar dalga geçsin.

Onca kırılganlıktan sonra şimdi çok mesudum "

Evet galiba bu hissettiğim şeyin, duygunun adı bu.Mesut olmak.

Herkese mesut ve mutlu bir hafta sonu diliyorum

Son Dakika :)

İnternetin çok yavaş çalışması nedeniyle bloguma bile zor girdiğimden mesajlarınıza yanıt veremedim.Güzel dilekleriniz için çok teşekkür ederim.Mine Hanım size internet düzelince mesaj atabilicem.Umarım bu postu da kazasız belasız yayınlayabilirim :)

Bunun üzerine biraz müzik fena olmaz hani .