Yıllar önce Buğday Ekolojik Yaşam Dergisindeki yazılarıyla tanıdım onu.Doğaya bakış açım bu yazılar sayesinde yavaş yavaş değişmeye başladı.Olabildiğince doğayla uyumlu olabildiğince sade yaşam ister oldum sayesinde..Yaşam biçimim ,çalışma ortamım böyle olmasına pek müsade etmese de tatillerimi ekolojik çiftliklerde geçirmeye başladım sonra.Çevremdekilere de bu şekilde tatil tarzını önerdim.Tatuta'nın ne demek olduğunu öğrendim oralarda..Tarhana da yaptım,tatil de hatta turşu da..
Bugün sabah kahvaltısında kendi yaptığım zeytinleri yiyor,tadına hiç doyamadığım buğday köfteleri yapıyorsam,büyük şehri terkedip eşimle birlikte hayalini kurduğumuz taş evi yapmak için göçüp geldiysem buralara..Tüm bunları ekolojik yaşam konusundaki bitmeyen enerjisiyle yaptığı çalışmalarına ve yazıları ile temellerini atıp sevdirdiği için ona, Victor Ananias'a borçluyum..
Buğday Ekolojik Yaşam Derneği'nin kurucusu ve yönetim kurulu başkanı Victor Ananias'ın beklenmedik ölümünü bugün öğrendim.Çok çok üzgünüm..
Ekolojik yaşamın kapılarını açmak yada buğday derneğine bağışta bulunmak için
buğday'ın sitesini ziyaret edebilirsiniz.
Bir gün bu duyguları benim de yaşıyabileceğim hiç aklıma gelmezdi..İsterim ki dileyen herkes bu güzel duyguyu yaşasın.Elbette sağlıkla ve sıhhatle..Artık yepyeni bir dünyanın kapıları açılıyor..Mutluyum,heyecanlıyım.
Epeydir uğramadığım blogum aynı terkedilmiş western kasabalarına dönmüş hatta ortalık yerlerde çalı topları rüzgar eşliğinde geziniyor :) Bloglara gelen anlamsız yasakdan sonra ne diğer arkadaşlarıma doğru dürüst yorum bırakabiliyordum ne de sağlıklı bir şekilde yazı ekliyebiliyordum.Bir süre sonra denemekten sıkıldım.Ama anladım ki blog yazmayı ve arkadaşlarımı okumayı çok özlemişim.
Miskin miskin geçirdiğim kocaman ve bitmeyen kışın ardından şimdi o uyuşukluğu atma zamanı..Üstelik bir süre sonra yaşamıma girecek o güzel şeyi beklerken heyecanlanmamak mümkün değil :)Ayrıntılar daha sonra..
Biliyorum uzun zamandır yazamadım.2011 benim için değişim yılı olacağa benziyor.En başta en büyük değişiklik Akdeniz'den Karadeniz'e transfer olmak oldu.Hem yeni bir hayat hem yeni bir ortam.Alışma süreci,yeni işime adaptasyon derken zamanın nasıl geçip gittiğini de bir türlü anlamadım.Belki de ilk önce evimi anlatmakla başlayabilirim..
Denize nazır küçük sevimli bir evimiz var.Camların önüne mudo consepten yada eşimle dolaşırken aldığımız çeşitli kuşlardan oluşan kolleksiyonumuzu koyduk.Bu nedenle çevre evler tarafından kuşlu ev olarak anılıyoruz :)
Yine denizi anımsatan ne varsa evime doldurdum.
Duvarları boş bir evde herhalde yaşayamam..
