Bizim bayramımız,onların felaketi

Yine gereksizce uzun bir bayram tatili geliyor ve yine hayvan barınaklarında yaşam mücadelesi veren onca hayvanın bu tatilde durumunun ne olacağını düşünmek vicdanı olan insanlara kalıyor.Çünkü,zaten çok az verilen yemek ve su 9 günlük bu uzun ve anlamsız tatil boyunca hiç verilmeyecek,çünkü barınakta görevli veteriner hekimler,bakıcılar aileleri,eş,dost yakınlarıyla bayram yapacaklar.Onlara dönüşlerinde ölmüş köpekleri atmak kalacak.Her yıl tekrarlanan bu acı durum bu yıl yeniden yaşanacak.

Geçtiğimiz bayramda olduğu gibi bu bayramda da Haytap'ın bu konuda hazırladığı dilekçe örneklerini bu linkte bulabilir bulunduğunuz şehirde dilekçede belirtilen yerlere başvurabilirsiniz.Gelin bu kurban bayramında bir hayvan kesmek yerine ihtiyacı olan kişi yada kuruluşlara yardımda bulunalım ve bir köpeği bir kediyi ölüme terk etmek yerine onun yaşaması için elimizden geleni yapalım.

Yeter ki bizim bayramımız onların felaketi olmasın :(

Ders başlıyor !

Bir gün gelip de perakende sektörü konusunda eğitim verecek aşamaya geleceğimi söyleselerdi inanmaz güler geçerdim.Yaklaşık dört yıl önce çok şubeli yerel bir markette halkla ilişkiler müdürü olarak başladı benim maceram.Üçüncü iş günümde nerdeyse bırakıyordum üstelik.Üç günde kaçmak istediğim işimi dört yıl yaptım.Bu süreçte sektör konusunda güzel deneyimler edinerek öğrendiğim bilgileri not etmeye başladım.Herkesin önemi konusunda hemfikir olduğu ;Crm,kurumsal kimlik,görev tanımları,performans değerlendirmelerinin sadece dile dolanmış havalı kelimeler olduğunu ve kimsenin içini doldurmadığını fark ederek bu işleyişin yerel marketlerde nasıl olabileceği konusunda epey çalıştım.Nerdeyse bir lisans tezi olabilecek şekilde nasıl uygulanabiliri yazdım.Açıkçası bize de ders veren eğitimlerimize gelen bir çok danışman şirket oldu ancak pratiğe dökülmeyen ve tekrarlanmayan her türlü bilgi ne yazık ki bilgi olmaktan çıkıp unutuluyor.Sözü artık toparlamak istiyorum ama ne şekilde toparlayacağımı bilemedim şu an;) Çalışmalarımdan haberdar olan ve edindiğim bilgileri paylaşmamı ve personeline eğitim vermemi isteyen bir firma oldu geçen hafta.Gayet olgunlukla elbette dedim ama içim zıp zıp zıplıyordu.Çalıştığım işletmede eğitim veriyordum ancak bu durum beni oldukça heyecanladırdı. Şimdi bir yandan eğitim programını,neler yapılabiliri çıkarıyorum bir yandan da notlarıma ve kaynaklarıma göz atıyorum.Bana bu konuda oldukça yardımcı olan sektörün duayenlerinden A.Yaman Özgün'ün "Perakende Dünyası ve Yaşam"adlı kitabı oldu.Bu kitapta "Tırı Vırı Şeyler "başlığı altında yer alan bazı eğlenceli bilgileri yazmak istedim.

-Dünyada en çok tüketilen yeşil sebze maruldur.

-Dünyada 15 bin değişik tür pirinç yetiştirilmektedir.Pirinç dünya nüfusunun yarıya yakının temel besinidir.

-Tarihin ilk ticari markası 1876 yılında patent alan İngiliz bira markası "Bass Pale Ale"'dir.

-Dünyada her yıl ortalama 7 milyar litre mısır gevreği (Popcorn)tüketilmektedir.

-İsterseniz deneyin,bir kadeh taze şampanyanın içine atılan kuru üzüm tanesi sürekli dibe ve yüzeye hareket edip duracaktır.

-Bilimsel olarak konuşmak gerekirse domates bir meyvedir,muz ise ottur.

-Ortalama bir insan her yıl yaklaşık bir ton yiyecek ve içecek tüketmektedir.

-Dünyada en fazla kahve tüketilen ülke İsveç'tir.

-Tekila bir tür kaktüsün köklerinden yapılır.

-En pahalı peynirlerden olan delikli İsviçre peynirlerinin üzerindeki delikler,peynirin mayalanması sırasında içinde oluşan bakteriyel hareketlerin ortaya çıkardığı bir tür gazın peynirden çıkmasıyla oluşur.

-Şarapların üzerindeki şişelenme tarihleri üzümlerin toplandığı yılı gösterir,şişelenmenin yapıldığı yılı değil.

-Bugün yeryüzünde tükettiğimiz tüm besinlerin nerdeyse yarısının kökeni Güney Amerika'daki And dağları'dır.Patates,mısır,kabak,fasulye türleri,yerfıstığı,ananas,avakado,domates,her türlü biber,papaya,çilek,dut ve bir çok besin ilk kez bu bölgede yetiştirilmiştir.

Bu liste böyle uzayıp gidiyor.Ancak hepsini yazacak vaktim yok.Hadi bana kolay gelsin

Dert Bende,Derman sende

Haftaya uyuşuk uyuşuk başladım.İşe geldiğimde saat dokuz buçuğa geliyordu.Üstelik kapıda patronla karşılaşmam da ben de kem küm durumu yarattı.Galiba bana aynı Hannibal Lecter'ın kurbanlarını yemeden önceki bakışı gibi bakıyordu.Bir gece önce çalışıp geç çıksam bahanem hazır ama koskocaman bir hafta sonu tatili yaptım ne diyebilirdim ki,resmi bir şekilde selamlaştık ve bana çok uzun süren asansör yolculuğunun ardından kendimi odama attım.Eskiler derler ya "Maaşa zam,İşine nihayet" diye aynen benim durumum yani.Uykumu da tam alamadım,üstelik sürekli ertelediğim kuaför randevumdan ötürü sabah aynada kendimi Medusa'ya benzeterek çığlık attım, kısacası haftaya bu şekilde muhteşem bir başlangıç yaptım.

Artık keyfimin yerine gelmesi için Pınar'dan motive edici bir yazı mı gelir,yoksa

Vintage Duygular pazartesi günü için uyuşukluk giderici pratik bir tarif mi verir

Leylak Dalı güzel neşeli bir anısını mı anlatır

Petek Hanım kurabiye mi yapar

Yoksa Aida'cım iş yerinde verimli çalışmak için dekarasyon önerisi mi verir

Mine hanım güzel bitkilerinin resimlerini mi koyar bloguna

Yoksa sevgilim bitter çikolata mı alır bilmiyorum...

Kısacası dert bende derman sizde :)

İyi haftalar herkese

Kürk Mantolu Madonna'nın ardından..

Sabahattin Ali'nin "Kürk Mantolu Madonna"sını okurken roman kahramanının yaptığı analizlere hayran kaldım.Arada bir karşılaştığım ve hiç tahammülüm olmayan davranışları, herhangi bir samimet olmaksızın "sen"diye hitap eden tuhaf bir laubalilikle sözde samimi davranan insanları bakın ne güzel gözlemlemiş romanda.Duygularıma tercüman olması açısından kitaptan alıntılıyorum.

" .....Mühimce mevkilere geçen adamların adetlerinden biri de galiba -eski ve kendilerinden geri kalmış-arkadaşlarına gösterdikleri bu biraz şuurlu dalgınlıktı.Sonra o zamana kadar "siz"diye hitap ettikleri dostlarına birden bire ahpapça "sen"diyecek kadar alçakgönüllü ve babacan oluvermek,karşısındakinin sözünü yarıda kesip rastgele manasız bir şey sormak ve bunu gayet tabii olarak hatta çok kere şefkat ve merhamet dolu bir tebessümle birlikte yapmak ,bütün bunlara son zamanlarda o kadar çok karşılaşmıştım ki ".....

Epeydir beni bu kadar etkileyen bir roman okumamıştım.Tavsiyesi için Kitapçı Kız'a teşekkür ediyor,herkese bol okumalı günler diliyorum.

Su kabakları

Cumartesi günü alışveriş yapmak için çıktığım Işıklar caddesinde yağmurun altında şemsiyesiz yürürken epeydir görüşmediğim bir arkadaşımla karşılaştım.Beni,cadde üzerindeki küçük ve sevimli dükkanına davet ettiğinde ilk önce ne yaptığını anlıyamadım ama içeri girdiğimde işte bu birbirinden güzel işlenmiş su kabaklarıyla karşılaştım.

Eskiden Alanya'ya her gittiğimizde aldığımız su kabakları üzerinde çok amatörce yapılmış süslemeler olurdu.Ancak bu su kabaklarını görünce nasıl bir incelikle işlendiğini,desenlerin büyük bir ustalıkla seçildiğini çok rahat anlıyabiliyorsunuz.


Restaurantlarda,otellerde,evimizde kısacası her yerde şık bir dekarasyon olabilecek bu su kabakları için daha geniş bilgiyi www.atolyekabahat.com 'da bulabilirsiniz.

Benden söylemesi ;)

Kutu kutu pense

Bu hafta sonu yaptığım hareketler boş koli taşımak,

bilumum öte beriyi sarıp sarmalayarak paket etmek

koli bantlamak arada bir de kahve keyfi yapmaktan ibaretti.

Bir zamanlar aldığım,değişik yerlerde paket edip sakladığım,

kullanmaya kıyamadığım ve artık unutulmaya yüz tutmuş

onca eşya tek tek ortaya çıkmaya başladığında

bendeki heyecan ve yanında gelen şımarıklık epey arttı.

Çeşitli yerlerden farklı zamanlarda aldığım bir sürü obje,
tabak,çanak beni onları aldığım günlere,
o an ki duygularıma kadar götürdü.
Tozlanan herşeyi temizledim,
Çay tabaklarımı kullanırken,
Çayımı demlerken hayal ettim kendimi..
Pasta tabaklarımda vişneli turta ikram ederken bir de ..
Meleklerimi yılbaşı arifesinde kullanırım diye geçirdim içimden.
Kuşlarımı çırpı ayakları ile bütünleştirdim.
Denize aşık bir ev olacağı için
martısız eksik kalır diye düşündüm.
Kedim ise martıları nasıl yiyeceğini hesaplıyordu sanırım.

Ama baktı martılar dişine göre değil,
Her zaman ki gibi yan gelip yattı.
Bu çanı Fethiye 'de Kaleköy'de görüp almıştım.

Köydeki evimizin kapısını süsleyeceği o zamanlar

aklımın ucundan bile geçmezdi.

Dikiş kutum.

Kültür bakanlığına bağlı Dösim'den aldıklarım arasında.

Sanırım iğneden ipliğe herşeyimi toparlayacak.

Yine köydeki evimize nasip olan inek.

Yumoş hanımın çimlerine ortak oldu.

Ahh bebeklerim..

Nasıl da severim böyle şeyleri,

Bu bebeğimin adı Rebecca

Her birinin ayrı adı var.

Bunun adı ise Daisy

.

Bu bebeklerin bendeki hikayesi ise başka.

Küçükken benim doğru düzgün bir bebeğim yoktu.

Olmuş olacak bir tane bebeğim vardı

onunda kafasında saçı yoktu.

Ama kuzenimin öyle güzel bebekleri vardı ki.

Onlara gittiğimizde içim giderdi bebeklere.

Ama kuzenim elbette o zaman çocuk olduğu için

değil oynatmak,elletmezdi bile bana.

Bozuntuya vermezdim ama

için için en güzel bebekleri alıcam diye

kendimi teselli ederdim.

İşte bu bebekler içimdeki çocuğa hediyelerim :)Kaptan mağara adamsız bir yere gitmem

Yumoş hanımın ise çıkmadığı bir dolap tepesi kalmıştı ki
bir hamlede zıplayarak muradına erdi.Allahım orda bile kutu var.

Kısacası tatlı telaşeli geçen haftasonumun ardından,güzel bir haftaya başladım.Bu haftanın hepimiz için verimli anlaşmaların,bereketli kazançların,sevdiğimiz ve sevildiğimiz günlerin haftası olsun diyorum.(Pınar'cım böyle şeyleri senden öğreniyor ve esinleniyorum )

Sevgiyle,

Cuma günü mır mırları

O kadar yorgunum ki ,bu sabah işe gelmek bile nerdeyse eziyet gibi geldi.Akşamları koli hazırlıyorum.Malum, hazırlıklar başladı.Ne kadar çok şey almışım öyle hepsi kutuda ve bir kenarda durduğu için fark etmemişim bu kadar çok olduklarını.Neyseki tatlı yorgunluklar bunlar.Güzel bir yuva kurmanın heyecanı ile içimden dilekler tutarak özenle sarıp koliliyorum herşeyi.Tabii gecenin geç saatlerine kadar bedenen çalışınca, sabahları kalkmak hadi kalktık diyelim giyinip işe gelmek nasıl da zor geliyor.Bu kadar serzeniş yeter.(Babam ,nişanlısı askere gittiğinde sürekli ağlayan sekreterine kızım yeter artık ağlama duvarına döndüm demişti,benim ki de o hesap kimseye bir şey diyemediğim zaman gelip burda mır mırlanıyorum :) Başka şeylerden konuşalım.

Bu resmi pazar günü dolaştığım bir sergide gördüm.

İsmi Modern Kediler.

Benim pek hoşuma gitti.

Hafta sonu ,her zamanki kahve içme durağım Antalya Müzesinin kafetaryasında gelip giderken inceleyip beğendiğim bu kitabı aldım bir de.Tarihi eserleri bilgi edinerek dolaşmayı sevdiğimden dolayı bundan sonra gideceğim yerler için bu kitabın ışık tutacağına inanıyorum.Benden haberler şimdilik bu kadar.Güzel bir hafta sonu diliyorum herkese...