7 Mayıs 2010 Cuma

BUGÜNLERDE

Bugünlerde biraz telaşlı,biraz becerikli,biraz uyuşuk biraz da fişek gibiyim.Burç yorumumu okurken değişimler haftasındasınız diyordu da burun kıvırmıştım, gerçekten de öyle.Hayatımda güzel değişimler var ve o kadar hızla oluyor ki bu değişimler ayak uyduramıyorum.Bunları zamanı gelince yazacağıma göre günlerim nasıl geçiyor kısaca anlatıyım.
Geçtiğimiz hafta sonunu kedişime ayırdım.Epeydir dışarı çıkarmadığım için zavallı hayvan çimlerin üstünde sürünerek yürüyordu.Veteriner ziyaretinin ardından yine kendimizi müzenin bahçesinde bulduk.Müzenin bahçesinde bu mevsimde olan harika dutların tadına baktık ve küçük kızımla oyunlar oynadık.Ve kediş yine turistlerin ilgi odağı olup hem onların hem de benim objektifime takıldı.
Ardından Antalya Tanıtım Vakfı'nın Antalya yemekleri kitabındaki tarifi uygulayarak "Cive"pişiridim.Zeytinyağlı ve oldukça hafif olmasından dolayı yaz için en ideal yemeklerden olan bu geleneksel yemeğin kısaca tarifini vermek istiyorum.

1 Kilo patlıcan
2 Adet soğan
6 Diş Sarımsak
8 Adet sivri biber
3 Adet domates
Yarım çay bardağı pirinç
Zeytiyağı,Tuz
Tarifim dört kişilik olduğu için orta büyüklükte yayvan bir tencere tercihan teflon yeterli olacaktır.Patlıcanları alacalı olarak soyduktan sonra küçük küp şeklinde doğrayın ve tuzlu suda kararmaması için bekletin.Soğanı ve sarımsağı ince doğrayarak pembeleşinceye kadar kızartın.Ardından yuvarlak ince dilimler halinde doğradığınız biberi ilave edin ve kızartın .Üstüne küçük küp şeklinde doğradığınız patlıcanları ekleyip karıştırın.Domateslerin kabuğunu soyarak dilimleyip patlıcanlarınızın üzerine ekleyin.Hafif ateşte pişirmeye başlayın,on dakika sonra pirinçleri ilave edin ve ateşten almaya yakında civenin olmazsa olmazı felseğenleri ekleyin.
Piştikten sonra görünümü bu şekilde oluyor :) Oldukça lezzetli ve hafif olan bu yemek için zeytinyağı ve tuz miktarını yazmadım ikisinden de yeterli ölçüde kullanmaya gayret ettim.Tuz olarak deniz tuzunu tavsiye ederim çünkü insan kanındaki tuza en yakın olan tuz,deniz tuzu.Yaptığım bu yemeği kan gurubuna göre beslenme planına göre özellikle B Grubu ile AB Grubu kana sahip olanlar rahatlıkla tüketebilirken O ve A Kan grubundakiler biraz daha dikkatli tüketmeliler.Kan grubuna göre beslenme programı hakkında araştırmalar yapıyorum da ;)
Ardından dondurmalı browni yaptım ancak yeni bir tarife göre yaptığım browninin görünümü ve lezzettinden pek hoşnut kalmadığım için size aktarmak istemiyorum.Brownide de esmer şeker kullandım.Malum dikkat edicez sağlığımıza artık :)
Bunların yanında hamurdan yaptığım aksesuarlar oldukça beğeniliyor ve talep görüyor artık.Konuyla ilgili yeni postumuda bir an önce hazırlayıp beğenizine sunucam.Şimdilik benden bu kadar diyor ve herkese bol güneşli bir hafta sonu diliyorum ifindiiiim..
Kalın sağlıcakla..

28 Nisan 2010 Çarşamba

Eyvah,doktor !

Bütün hafta sonu her ne kadar çaktırmasamda,pazartesi günü gitmem gereken hastane randevum aklımı kurcalayıp durdu.Kolay kolay hasta olmayan,ilaç kullanmaktan nefret eden,hastanelerin önünden koşarak geçen ve mecbur kalmadıkça doktora gitmeyen biri olarak
bu durumun beni ne kadar gerdiğini tahmin edebilirsiniz.
Üstelik yapılacak kan tahlilleri,testler ile bir chekuptan gececek olmanın stresiyle uykularım kaçsa da korkunun ecele faydası yok diyerek ve cesaretimi toplayarak çıktım doktorun karşısına.İstenilen testler,ordan oraya koşturmalar,kan aldırmalar derken sonuçları elime aldığımda derin bir nefes aldım.Doktorumunda değerlerimi ve diğer testleri iyi bulmasının ardından hafiflemiş bir şekilde hastaneden ayrıldım.
Eve gelir gelmez de bu güzel haberi kutlamak için sakızlı muhallebi yapmaya koyuldum :)
Muhallebi soğumaya bırakılırken köpüklü bir kahve yorgunluğumu unutturdu.
Ve biliyor musunuz artık kendime söz verdim.Daha dikkatli olacağıma dair.Sakızlı muhallebi için kepekli un kullanmakla başladım işe.Bir adım bir adımdır değil mi ?
Hayat yine kaldığı yerden devam ederken herkese sağlıklı ve sıhhatli hatta biraz da gürbüz günler diliyor,neler oluyor hayatta diyorum:)

25 Nisan 2010 Pazar

Nihayet mutfağa girebildim

Sizi bilmem ama ben ikindi kahvaltılarına bayılırım.Bugünde eve gelince beş çayı benzeri acele birşeyler hazırladım.
Küp küp doğranmasıyla ünlü Antalya salatası,

Yine bu yöreye özgü peynirli kuru börek ,
Ve gingsengli adaçayı.Zihin yorgunluğum için birebir..

Bugün Ayşe'nin blogunda gördüğüm bu afişe bayıldım.Neden benim çevremde itme gücüyle çalışan insanlar var ki ? Böyle yaratıcı ve farklı iş çıkaran insanlarla çalışmayı çok isterdim.

Böyle güzel bir sinema afişinin ardından canım sinemaya gitmek istedi.Ferzan Özpetek'in "Serseri Mayınlar"filmini kaçırsam da şu sıralar filmin müziklerini sürekli dinliyorum.Dinlemeye de doyamadım.Saat geç oldu yarın tatil olsa da günü uzun yaşamak için erken kalkmayı düşünüyorum.Herkese güzel bir hafta sonu diliyorum.

Bir ara kuru böreğin tarifini de yazarım :)

24 Nisan 2010 Cumartesi

Gökyüzü gibi bu çocukluk

Aslında bu yazıyı dün yazmam gerekirdi ama işyerimin taşınması nedeniyle yarı eşyalarım eski yerde yarı eşyalarım yeni yerde bölük pörçük olduğundan her yere kablolar,fakslar,telefonlar saçıldığından kendimi toparlayıp iki satır yazamadım.

Dün işten biraz erken çıkıp bir kaç avm dolaşıp çocukların düzenlediği etkinlikleri seyrettim.Bıcır bıcır sesleri ve bitmek bilmeyen enerjileri ile yorgunluğumu bana unutturdular.İlkokul yıllarımda TRT'de Halit Kıvanç'ın sunduğu çocuk şenliğini seyreder,değişik ülkelerden gelen çocuklar ve onları ağırlayan ailelere hep imrenirdim.Sizin de dikkatinizi çeker miydi bilmem ama özellikle Doğu bloku ülkelerinden gelen çocuklar misafir oldukları ailenin çocuğunun yanında aynı yaşıtta olmalarına karşın abi yada ablaları gibi durur,her iki çocuk yanyana geldiğinde gelişim farkı bariz ortaya çıkardı :)
Bu resim ise benim ilkokul birinci sınıfdaki halim.Omuzlarımdan tutan güzel sarışın öğretmenim,yanımdaki diğer güzel bayan ise annem.Benim en mutlu olduğum anlarımdan biri.Doğum günümü sınıfımda kutluyorum ve arkadaşlarımdan hediyeler alıyorum.Daha ne olsun ..
Ne demiştir şair ; "Gökyüzü gibi bu çocukluk,hiçbir yere gitmiyor"Sözü daha fazla uzatmak istemiyor,tüm bıcırıkların çocuk bayramını kutluyorum:)

12 Nisan 2010 Pazartesi

YETER Kİ SONU İYİ BİTSİN !

Üzerimdeki uyuşukluğu atmak için hafta sonu özel çaba harcamam gerekti.
İlk önce güzel bir yürüyüş...
Temiz havayı içime çekiş....

Yolda gördüğüm tüm hayvancıkları mıncırma...


Bu şirin askılığı satın alarak kendimi biraz şımartma.
Çilekli pasta yapıp sevdiğim herkesi eve çağırmanın ardından ,


Mutlu Son !

25 Mart 2010 Perşembe

ÜŞENİYORUM !

Bazen aklıma çok güzel fikirler geliyor..Üşenmeyip bir hayata geçirebilsem !

Bazen,iyi niyetimin çok suistimal edildiğini düşünüp,insanlara öfkeleniyorum !

Bazen de ardımda iz bırakan güzel şeyleri yapamadığım için hayıflanıp duruyorum !

Dişçiye gitmem lazım,habire öteliyorum..


İsteksiz...Gönülsüz..
Bu aralar
Nerdeyse yaşamaya bile üşeniyorum

22 Mart 2010 Pazartesi

BAK ŞİMDİ ŞU ÇİÇEKLERİN YAPTIĞINA

Acaba ot gibi yerden mi bittim
Acaba denizlerde mi şaşırdım
Ve zamanı nasıl unutmaktayım..
Zaman unutulunca mısr-ı kadim yaşanabiliyor
Kendimi unutunca seni yaşıyorum.
Yaşamak bu anı yaşamaktır...
ammon râ' hotep veya tafnit
kim olduğumu bilmek istemiyorum
yalnız etrafında nefes almalıyım
dut bu â'ru ünnek pahper
kama pet kama tâ
Mısır metinlerinde okuduğum cümleler
seninle okuduklarımsa büsbütün başka şeylerdi
seninle bir bahçedeyiz geliyor bana
orada hem var hem yok gibiyim Daha doğrusu bütün bir bahçe oluyorum
insanlığımdan çıkarak
kama petkama
Şiir ; Asaf Halet Çelebi/ Mısr-ı Kadim